Вул. Личаківська, 49 – музична школа №4 ID: 1600

Тут раніше розміщувався парафіяльний дім римо-католиків Личакова, згодом — школа при костелі св. Антонія. З радянських часів і до тепер (2010 р.) — музична школа №4. 

History

У 1617 році міська рада визначила серед міських виноградників на Личакові місце для заснування Францисканського монастиря й костелу Св. Антонія. Король Зиґмунт ІІІ (Zygmunt III) підтвердив це надання. Однак місто поставило умову, щоб костел і монастир були дерев'яними і вороги під час нападу не могли використати його для оборони. Дерев'яний монастир згорів у 1648 р., коли до Львова підійшло козацьке військо Богдана Хмельницького та татарська орда Тугай-бея. На цьому місці у 1669 році князь Костянтин Христофор Вишневецький (Konstanty Kszysztof Wiśniowiecki) заснував будівництво мурованого костелу та монастиря, які не був завершені, бо у 1672 р. під час облоги Львова його знищили турки. У 1718 році за новим проектом архітектора Павла Антонія Фонтани (Paweł Antoni Fontana) було розпочато знову будівництво. Францисканський монастир скасували під час реформ цісаря Йосифа ІІ (Joseph II) і у 1786 р. костел став парафіяльним для римо-католиків Личаківського передмістя. А колишній монастир пристосували під парафіяльний дім. У 1858–1860 р. він використовувався для потреб тривіальної школи Св. Антонія. У 1885 р. парафіяльний дім перебудували додаючи йому другий поверх та оздобивши будинок в необароковому стилі. За радянських часів в цьому будинку відкрито музичну школу № 4.

Related places

  • Ul. Łyczakowska, 49 – kościół Św. Antoniego

    Kościół mieści się na wschód od centrum miasta, na zboczu wzgórza w rejonie górnej części dawnego Przedmieścia Łyczakowskiego, między ulicami Zańkoweckiej i Słodową, na posesji narożnej, otoczonej murem. Najważniejsze daty w procesie budowy kościołą – lata 1718-1739; 1765 (przebudowa, autor projektu: F. Kulczycki); 1818 (dzwonnica, autor projektu: J. Markl); 1899-1901 (prace restauracyjne, dobudowa przedsionka). Charakterystyczne dla architektury tego kościoła są formy późnego baroku i rokoko.

    More
  • Вул. Личаківська

    Łyczakowska ulica zaczyna się od placu Mytnego oraz ul. Wynnyczenki i ciągnie się aż do wschodniej granicy miasta. Ulica powstała na miejscu drogi idącej od bramy Halickiej lwowskiego Śródmieścia na wschód. Od 1789 r. Gliniańska (Glinianer Gasse), później ulica stała się główną arterią Łyczakowskiego przedmieścia i pod koniec XVIII w. jej początkowy odcinek był już dość gęsto zabudowany. W 1894 r. ulicą Łyczakowską przeprowadzono linię elektrycznego tramwaju do rogatki Łyczakowskiej, z odgałęzieniem do cmentarza Łyczakowskiego. W lutym 1914 r. linię tramwajową przedłużono do dworca kolejowej stacji „Łyczaków”, w 1948 r. linię tramwajową przebudowano i tramwaje zaczęły kursować do początku ul. Pasiecznej. Przez pewien czas czynna była boczna linia ciężarowego tramwaju biegnąca po ul. Mącznej do piaskowni (gdzie później powstała Lwowska Rzeźbiarsko-Ceramiczna Fabryka). W latach niemieckiej okupacji 1941–1944 ulica nazywała się Oststrasse. W 1944 r. została przemianowana w ul. Lenina. W 1990 r. ulicy przywrócono jej dawną nazwę.

    More
  • Ul. Łyczakowska, 49 – kościół Św. Antoniego

    Ul. Łyczakowska, 49 – kościół Św. Antoniego
  • Вул. Личаківська

    Вул. Личаківська

Sources

  1. Архітектура Львова. Час і стилі ХІІІ-ХІХ ст. / Упорядник і науковий редактор Ю. Бірюльов – Львів, 2008.
  2. Зубрицький Д. Хроніка міста Львова – Львів, 2006.
  3. Мельник І. Львівські вулиці і кам’яниці, мури, закамарки, передмістя та інші особливості Королівського столичного міста Галичини. – Львів: Центр Європи, 2008.
  4. Czerner O. Lwów w dawnej rycinie i planie. – Wrocław–Warszawa–Kraków, 1997.
  5. Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego wojewódstwa Ruskiego / Red. J.K. Ostrowski. – Kraków, 2000.
  6. Księga adresowa Król. stol. miasta Lwowa. – Lwów, 1902.
  7. Lwów. Ilustrowany przewodnik. – Lwów: Centrum Europy, 2003. – 320 s..
  8. Skorowidz król. stoł. miasta Lwowa z oznaczeniem podziału miasta. Nazw ulic I placów, oliczbowania domów numerami konskrypcyjnemi i orientacyjnemi z wymienieniem właścicieli realności – tudzież nazw i numerów dawniejszych. – Lwów: Nakładem król. stoł. miasta Lwowa, z drukarni Instytutu Stauropigiańskiego, 1889.
  9. Skorowidz król. stol. miasta Lwowa – Lwów, 1916.
  10. Skorowidz nowych i dawnych numerów realności, tudzież nazw ulic i placów król. stoł. miasta Lwowa... – Lwów, 1872.
  11. Spigel J.R. Skorowidz adresowy Król. stol. miasta Lwowa. – Rocznik II: Rok 1910. – Lwów, 1909.

Citation

Ігор Мельник. "Вул. Личаківська, 49 – музична школа №4". Lviv Interactive (Center for Urban History, 2026). URL: https://lia.lvivcenter.org/pl/objects/lychakivska-49/

Author: Ігор Мельник

Ігор Мельник. "Вул. Личаківська, 49 – музична школа №4". Інтерактивний Львів (Центр міської історії, 2010). URL: https://lia.lvivcenter.org/uk/objects/lychakivska-49/