Ul. Łyczakowska, 49 – kościół Św. Antoniego ID: 191

Kościół mieści się na wschód od centrum miasta, na zboczu wzgórza w rejonie górnej części dawnego Przedmieścia Łyczakowskiego, między ulicami Zańkoweckiej i Słodową, na posesji narożnej, otoczonej murem. Najważniejsze daty w procesie budowy kościołą – lata 1718-1739; 1765 (przebudowa, autor projektu: F. Kulczycki); 1818 (dzwonnica, autor projektu: J. Markl); 1899-1901 (prace restauracyjne, dobudowa przedsionka). Charakterystyczne dla architektury tego kościoła są formy późnego baroku i rokoko.

History

"Раєцький уряд визначив серед міських виноградників місце на заснування другого Францисканського монастиря й костелу під відозвою св. Антонія на Личакові. Віддаючи безкоштовно це місце, райці застерегли, щоб костел і монастир були дерев'яними, аби неприятель під час нападу не міг сховатися в ньому. Король Зиґмунт ІІІ підтвердив це надання. Міські францисканці клопоталися про заснування цього монастиря через те, що домініканці також отримали другий у Марії Магдалини" — занотував під 1617 роком у "Хроніці міста Львова" Денис Зубрицький.

Дерев'яний кляштор згорів у 1648 р., коли до Львова підійшло козацьке військо Богдана Хмельницького та татарська орда Тугай-бея.

На цьому місці у 1669 році князь Костянтин Христофор Вишневецький фундував будівництво мурованого костелу, який не був завершений, бо у 1672 р. під час облоги Львова його знищили турки.

У 1718 році за новим проектом архітектора Павла Антонія Фонтани було розпочато знову будівництво. У 1739 р. храм було освячено.

Сучасний бароковий фасад костел одержав у 1765  р. під час перебудови за проектом Франца Кульчицького. Тоді ж при сходах, що ведуть до храму, встановили скульптуру Богородиці Непорочного Зачаття, виготовлену Себастьяном Фесінґером. Йому теж приписують фігуру Св. Антонія Падуанського, що стоїть біля відкритої мурованої дзвіниці, яка постала за проектом Йозефа Маркля у 1818 р.

Францисканський монастир скасували під час реформ цісаря Йосифа ІІ і у 1786 р. костел став парафіяльним для римо-католиків Личаківського передмістя.

Костел св. Антонія був, разом з катедрою, єдиним римо-католицьким храмом, що не був зачинений за комуністичної влади.

В останні роки біля костелу, з боку вул. Малої, споруджено будівлі монастиря ордену Братів менших конвектуальних св. Франциска Асизького. В колишньому парафіяльному будинку, спорудженому в бароковому стилі, зараз (2009 р.) перебуває міститься музична школа №4.

Architecture

Kościół jest murowany z cegły, jednonawowy, z wieloboczna apsydą, dobudowanymi kaplicami i zakrystią. W środku sklepienia krzyżowe, dach dwuspadowy z małą wieżą na osi. Dwukondygnacyjna fasada rozczłonkowana jest pilastrami, zwieńczona frontonem z niszą zdobionym ornamentem muszlowym (1765). Otwory okienne mają zaokrąglone zakończenia. Od południowego wschodu do kościoła dobudowano trójłukową dzwonnicę. Od strony ul. Łyczakowskiej do kościoła prowadza kamienne schody.

Na poręczy schodów stoi figura Najświętszej Marii Panny (połowa XVIII w., autor S. Fesinger), przed dzwonnicą figura św. Antoniego (połowa XVIII, autor S. Fesinger). We wnętrzu zachowały się malowidła na sklepieniu, datowane na XIX w. Ołtarze zdobione są ornamentyką z XVIII-XIX w.

Related places

  • Вул. Личаківська, 49 – музична школа №4

    Тут раніше розміщувався парафіяльний дім римо-католиків Личакова, згодом — школа при костелі св. Антонія. З радянських часів і до тепер (2010 р.) — музична школа №4. 

    More
  • Вул. Личаківська

    Łyczakowska ulica zaczyna się od placu Mytnego oraz ul. Wynnyczenki i ciągnie się aż do wschodniej granicy miasta. Ulica powstała na miejscu drogi idącej od bramy Halickiej lwowskiego Śródmieścia na wschód. Od 1789 r. Gliniańska (Glinianer Gasse), później ulica stała się główną arterią Łyczakowskiego przedmieścia i pod koniec XVIII w. jej początkowy odcinek był już dość gęsto zabudowany. W 1894 r. ulicą Łyczakowską przeprowadzono linię elektrycznego tramwaju do rogatki Łyczakowskiej, z odgałęzieniem do cmentarza Łyczakowskiego. W lutym 1914 r. linię tramwajową przedłużono do dworca kolejowej stacji „Łyczaków”, w 1948 r. linię tramwajową przebudowano i tramwaje zaczęły kursować do początku ul. Pasiecznej. Przez pewien czas czynna była boczna linia ciężarowego tramwaju biegnąca po ul. Mącznej do piaskowni (gdzie później powstała Lwowska Rzeźbiarsko-Ceramiczna Fabryka). W latach niemieckiej okupacji 1941–1944 ulica nazywała się Oststrasse. W 1944 r. została przemianowana w ul. Lenina. W 1990 r. ulicy przywrócono jej dawną nazwę.

    More
  • Вул. Личаківська, 49 – музична школа №4

    Вул. Личаківська, 49 – музична школа №4
  • Вул. Личаківська

    Вул. Личаківська

Sources

  1. Opis opracowano w ramach projektu „Galicjana”, 2001-2002

Citation

Ihor Żuk. "Ul. Łyczakowska, 49 – kościół Św. Antoniego". Lviv Interactive (Center for Urban History, 2026). URL: https://lia.lvivcenter.org/pl/objects/lychakivska-49a-church/

Author: Ihor Żuk

Ігор Жук, Ігор Мельник. "Вул. Личаківська, 49а – костел св. Антонія". Інтерактивний Львів (Центр міської історії, 2009). URL: https://lia.lvivcenter.org/uk/objects/lychakivska-49a-church/