Ul. Łyczakowska, 107 – Szpital wojskowy ID: 338

Dawne Sanatorium Kazimierza Soleckiego (1909 r.). Budynek został wzniesiony według projektu z 1908 r.  architekta Aleksandra Łuszpińskiego (Ołeksandr Łuszpyńskyj) jako sanatorium Czerwonego Krzyża, do I wojny światowej stanowił własność lekarza Kazimierza Soleckiego. W 1934 r. nadbudowano drugie piętro (arch. Wawrzyniec Dayczak). Obecnie w budynku mieści się oddział szpitala Wojsk Ochrony Pogranicza Ukrainy.

History

Збудований за проектом 1908 року (арх. Олександр Лушпинський) як санаторій Червоного Хреста, до Першої світової війни був власністю лікаря Казимира Солецького. В 1934 році надбудовано третій поверх (проек арх. Вавжинця Дайчака). Сьогодні у будинку розміщений відділ військового госпіталя Прикордонних військ України.

Architecture

Budynek został wzniesiony w stylu secesji z charakterystycznymi cechami „stylu zakopiańskiego” i zastosowaniem motywów huculskich. Fasadę, zwróconą ku ul. Repina, podkreśla wysunięty centralny ryzalit, zakończony przyczółkowym dachem z charakterystycznym dla „zakopiańskiego” stylu motywem „słoneczko” i rzeźbionymi kroksztynami. Elewacje upiększają ceramiczne panneau o secesyjnej ornamentyce oraz rustykowany pas oddzielający cokołową część budynku licowaną naturalnym kamieniem.

Zabytek stanowi charakterystyczny przykład budowli użyteczności publicznej z początku XX w. w stylu secesji.

Related places

  • Вул. Личаківська

    Łyczakowska ulica zaczyna się od placu Mytnego oraz ul. Wynnyczenki i ciągnie się aż do wschodniej granicy miasta. Ulica powstała na miejscu drogi idącej od bramy Halickiej lwowskiego Śródmieścia na wschód. Od 1789 r. Gliniańska (Glinianer Gasse), później ulica stała się główną arterią Łyczakowskiego przedmieścia i pod koniec XVIII w. jej początkowy odcinek był już dość gęsto zabudowany. W 1894 r. ulicą Łyczakowską przeprowadzono linię elektrycznego tramwaju do rogatki Łyczakowskiej, z odgałęzieniem do cmentarza Łyczakowskiego. W lutym 1914 r. linię tramwajową przedłużono do dworca kolejowej stacji „Łyczaków”, w 1948 r. linię tramwajową przebudowano i tramwaje zaczęły kursować do początku ul. Pasiecznej. Przez pewien czas czynna była boczna linia ciężarowego tramwaju biegnąca po ul. Mącznej do piaskowni (gdzie później powstała Lwowska Rzeźbiarsko-Ceramiczna Fabryka). W latach niemieckiej okupacji 1941–1944 ulica nazywała się Oststrasse. W 1944 r. została przemianowana w ul. Lenina. W 1990 r. ulicy przywrócono jej dawną nazwę.

    More
  • Вул. Личаківська

    Вул. Личаківська

People

Олександр Лушпинський – Архітектор, рисувальник, художник і проектант предметів ужиткового мистецтва.
Іван Левинський – Один з найвідоміших архітекторів Габсбурзького Львова, підприємець, один з найбільших роботодавців свого часу у місті. Його фірма була причетна до незліченних будівництв і реконструкцій по всьому Львову та краї. Викладач Вищої технічної школи, активний громадський діяч пов'язаний із українським народовецьким рухом.

Sources

  1. Projekt "Galiciana", 2001-2002
  2. ДАЛО. – Ф. 2. – Оп. 2. – Спр. 330. – С. 14, 15-17.
  3. В. С. Вуйцик Зустріч зі Львовом. Путівник. Львів: видавництво „Каменяр”, 1987. – С. 119.
  4. M. Orłowicz. Ilustrowany przewodnik po Lwowie. – Lwów, 1925. – S. 120.

Citation

Chrystyna Charczuk i Ihor Żuk. "Ul. Łyczakowska, 107 – Szpital wojskowy". Lviv Interactive (Center for Urban History, 2026). URL: https://lia.lvivcenter.org/pl/objects/lychakivska-107/

Author: Chrystyna Charczuk i Ihor Żuk

Chrystyna Charczuk i Ihor Żuk. "Ul. Łyczakowska, 107 – Szpital wojskowy". Tłum. Liana Blicharska. Lwów Interaktywny (Centrum Historii Miejskiej 2014). URL: https://lia.lvivcenter.org/en/objects/lychakivska-107/