Pl. Mytna, 2 – dawny kościół klarysek ID: 181

Kościół klarysek (obecnie Muzeum I. H. Pinzla, oddział Lwowskiej Galerii Sztuki). Kościół klarysek jest najwyraźniejszym akcentem zabudowy dolnej części ul. Łyczakowskiej. Wzniesiony został w 1607 r. (autor projektu: P. Rzymianin), a na lata 60 XVIII w. datowany jest wystrój wnętrza. W latach 1938-1939 przeprowadzono prace restauracyjne z częściową rekonstrukcją (autor projektu: J. Łobos). W efekcie architektura kościoła łączy formy renesansowe, barokowe i art deco.

History

Костел кларисок, або бернардинок, побудований у 1607 році. Документальних свідчень про автора будівлі не збереглося. Виходячи з аналізу архітектурних форм та декору фасаду, дослідники вважають споруду твором Бернарда Авелідеса (Bernard Avelides) та Павла Римлянина (Paweł Rzymianin, Paolo Romano).

Від 1782 року австрійці використовували костел як митницю (звідси походить назва площі). У ХVІІІ ст. до костелу добудували будівлю колишнього монастиря. В цей час розібрали вежу на західному фасаді.

У 1899–1900 рр. костел перебудовували. Очевидно, тоді з'явився бічний вхід на північному фасаді. Тоді також був відновлений інтер'єр костелу.

Теперішнього вигляду споруда набула після реставрації 1937–1939 рр., яка була проведена згідно з проектом арх. Антонія Лобоса (Antoni Lobos) за участю арх. Владислава Витвицького (Władysław Witwicki). В той час було збудовано нову вежу-дзвіницю на головному фасаді, виконану в модернізованих барокових формах.

В 1996 році в костелі відкрито виставкову залу Львівської картинної галереї: Львівська барокова різьба ХVІІІ ст. — Музей творчості Йоганна Георга Пінзеля (Johann Georg Pinsel).

Architecture

Kościół jest trzynawową bazyliką, murowaną, z kamienia. Ma wydłużoną część ołtarzową i wysoką wieżę nad kruchtą, z nadbudowaną kopułką. Fasady zdobione są pilastrami i szerokim doryckim antablementem. W fasadę północną wkomponowane są okna z półokrągłymi zakończeniami.

We wnętrzu zachowały się malowidła na sklepieniach (autorstwa S. Stroińskiego, lata 60. XVIII w.) i w części ołtarzowej (T. Popiel, 1898). Wygląd zewnętrzny budowli zmienił się gruntownie po rekonstrukcji przeprowadzonej w końcu lat 30. XX w.

Od południa do kościoła przybudowany jest budynek dawnego klasztoru (XVIII w.)

Related places

  • Вул. Личаківська

    Łyczakowska ulica zaczyna się od placu Mytnego oraz ul. Wynnyczenki i ciągnie się aż do wschodniej granicy miasta. Ulica powstała na miejscu drogi idącej od bramy Halickiej lwowskiego Śródmieścia na wschód. Od 1789 r. Gliniańska (Glinianer Gasse), później ulica stała się główną arterią Łyczakowskiego przedmieścia i pod koniec XVIII w. jej początkowy odcinek był już dość gęsto zabudowany. W 1894 r. ulicą Łyczakowską przeprowadzono linię elektrycznego tramwaju do rogatki Łyczakowskiej, z odgałęzieniem do cmentarza Łyczakowskiego. W lutym 1914 r. linię tramwajową przedłużono do dworca kolejowej stacji „Łyczaków”, w 1948 r. linię tramwajową przebudowano i tramwaje zaczęły kursować do początku ul. Pasiecznej. Przez pewien czas czynna była boczna linia ciężarowego tramwaju biegnąca po ul. Mącznej do piaskowni (gdzie później powstała Lwowska Rzeźbiarsko-Ceramiczna Fabryka). W latach niemieckiej okupacji 1941–1944 ulica nazywała się Oststrasse. W 1944 r. została przemianowana w ul. Lenina. W 1990 r. ulicy przywrócono jej dawną nazwę.

    More
  • Вул. Личаківська

    Вул. Личаківська

People

Петро Війтович – Скульптор, автор багатьох пам'ятників, а також скульптур на фасадах будинків Львова.
Антоніна Денисюк – Мисткиня, кураторка, авторка живопису та перформансів. Мешкає та працює між Львовом, Берліном та Цюрихом. 

Sources

  1. Opis opracowano w ramach projektu „Galicjana”, 2001-2002

Citation

Ihor Żuk. "Pl. Mytna, 2 – dawny kościół klarysek". Lviv Interactive (Center for Urban History, 2026). URL: https://lia.lvivcenter.org/pl/objects/mytna-2-church/

Author: Ihor Żuk

Христина Харчук, Ігор Жук. "Пл. Митна, 2 – колишній костел монастиря Кларисок". Інтерактивний Львів (Центр міської історії, 2014). URL: https://lia.lvivcenter.org/uk/objects/mytna-2-church/